Spełniały one bliźniaczą funkcję co malowidła na ścianach katedry. W kolejnych epokach zdolność ta odeszła w niepamięć, ale jej ponowny rozwój nastąpił w okresie secesji, kiedy znowu doceniono powab i niepowtarzalność witraży. Witraże komunikując o sztuce secesyjnej nie można zapomnieć o dwóch artystach wywodzących się z Polski, a mianowicie Stanisławie Wyspiańskim i Józefie Mehofferze, którzy komponowali w Krakowie. Sławny witraż Wyspiańskiego „Bóg Ojciec – Stań się” przez wielu utalentowanych krytyków sztuki traktowany jest za jedno z najpiękniejszych dzieł w tej kategorii. Można go podziwiać w krakowskim kościele Franciszkanów. Największym krakowskim witrażem jest natomiast inkrustacja znajdująca się w Bazylice Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach. Witraż składa się z 88 szczegółów i prezentuje olbrzymie słońce, na tle którego widnieje szeroki krzyż. Poniżej znajduje się morze, które odbija promienie słoneczne.